Een aantal dagen geleden werd een oproep gedaan door de mensen van RCA Group via Twitter. Mensen die voor een dag vliegende reporter willen spelen kregen van hen de kans om aanwezig te zijn op het Persmoment Nederlandse Mosselsector in Yerseke. Niet dat ik een journalist of zo ben, maar ik vond het we eens een interessante uitdaging en ging daarom in op het voorstel. Hier volgt dan ook een kleine samenvatting van ,deze toch wel spannende, dag.

Een beetje onwennig vertrok ik dus richting Yerseke voor het Persmoment Nederlandse Mosselsector. Ik wist niet goed wat mij te wachten stond, maar dat er echte journalisten aanwezig waren bezorgde mij de nodige zenuwen. Alles begon echter vrij informeel en we werden goed ontvangen en voorzien van de nodige koffie, frisdrankjes en koekjes. Ik had al een aantal bekende gezichten opgemerkt, waaronder een volledige ploeg van VTM met niemand minder dan Patrick Van Gompel.

Na de ontvangst werden we uitgenodigd in een zaaltje waar de mosselveiling plaats vindt, en die voor de gelegenheid werd omgetoverd tot een pers centrum. Er werd een korte uiteenzetting gegeven over de voorbije mosselseizoenen door Jos van Damme. De laatste jaren zijn er kenbaar wat problemen geweest (onder andere op het politieke vlak) waardoor het vorige seizoen door allerhande beperkingen wat minder was.

Ondertussen werd er echter goed geïnvesteerd in nieuwe technieken en technologieën om mosselzaad te vangen, en dat blijkbaar met succes. Er moet hier natuurlijk nog verder aan gewerkt worden, maar de eerste resultaten zijn toch veelbeloved.

Een van die technieken is de Mosselzaadinvanginstallaties (MZI), waarbij het mosselzaad gevangen wordt aan touwen die in het water hangen. Traditioneel plaatsen ze hier een ‘Sleepje’, waarbij een mosselkotter een net over de bodem van het water sleept en zo de mosselen vangt. Momenteel worden zowel de traditionele als de nieuwe technieken gebruikt om de mosselen te vangen.

Vorig jaar is er blijkbaar een studie geweest in Nederland en in België. Het consumptie patroon voor mosselen ligt in België blijkbaar anders dan in Nederland. Wij Belgen, traditioneel toch grote afnemers van de Zeeuwse Mosselen, eten deze lekkernij doorgaans veel meer (en ook op veel meer dagen) dan de Nederlanders. Maar blijkbaar lag de Belgische verkoop vorig jaar toch een pak lager, wat vooral met de hoge prijs te maken had.

Uit de eeste bemonsteringen van dit jaar blijkt dat er niet alleen veel meer mosselen zullen zijn, maar het worden ook grotere en betere mosselen dan vorig jaar ! Alsof dat nog niet goed genoeg is, werd er ook vermeld dat de mosselen dit jaar waarschijnlijk goedkoper worden dan vorig jaar, misschien zelfs 10% goedkoper. Alleen maar goed nieuws dus !

Na deze toelichting over de ontwikkeling van de mosselkweek en een vooruitblik naar het mosselseizoen 2009 werden we uitgenodigd om een zogenaamde bemonstering van een partij mosselen mee te volgen. De bemonstering is eigenlijk het proces waarbij 2,5 kg mosselen van een bepaalde partij wordt geanalyseerd. Eerst worden de mosselen gespeoeld, gereinigd, gesorteerd en daarna gekookt. Na het koken wordt de mossel uit de schelp gehaald, en eens het volledige proces werd doorlopen is er een duidelijk beeld van de kwaliteit van de mossel.

Mogelijke kopers hebben zo een idee van de grootte van de mosselen, het gewicht, en het vleesgewicht van de mosselen. Op basis van deze gegevens worden de mosselen dan verkocht in de veiling. Een koper baseert zich dus op één (of meerdere) bemonsteringen van 2,5 kg mosselen uit een bepaalde partij. Daarna vaart de handelaar mee met de mosselkotter naar de waterpercelen van de mosselhandleaar, en daar zaait hij dan zijn partij mosselen uit.

Wanneer de handelaar dan de mosselen nodig heeft, haalt hij ze uit de natuurlijke verwaterpercelen en krijgen ze een eerste speling op de mosselkotter (het schip dus). Eens aan wal volgt nog een verwaterproces wat nog enkele uren kan duren. Eens alles klaar is worden ze verpakt en zijn ze klaar om verwerkt te worden of verstuurd te worden naar de mogelijke consumenten en warenhuizen.

Ik had eigenlijk totaal geen idee welke weg de mosselen afleggen vooralleer ze op ons bord terecht komen. Ik moet zeggen, er komt heel wat bij kijken en vereist veel werk.

Na de middag hadden we nog de kans om even mee te varen met een mosselkotter voor een bezoek aan de mosselpercelen en mosselzaadinvaninstallaties in de Oosterschelde. Ondertussen was het al goed warm geworden, maar gelukkig werden we aan boord voorzien van een drankje en een hapje. Het was even varen tot aan de mosselpercelen, dus de perfecte gelegenheid om wat te genieten van het weer en hier en daar een foto te nemen.

Aangekomen bij de mosselpercelen werd er een net uitgelaten. Het net wordt dan over de bodem van de zee gesleept en zo worden de mosselen gevangen. De mosselmannen hebben het over ‘een sleepje doen’, en zo gebeurt het op traditionele wijze. Er werden een aantal mosselen boven gehaald, en de echte reporters deden al het nodige. Ik keek nog even hoe de mensen van VTM een kort interview deden met Patrick Van Gompel en Jos van Damme (de mosselman van dienst). Ik vond het boeiend om die mensen aan het werk te zien, en het moet zeker geen eenvoudige job zijn voor de techniekers (camera- en geluidsman). Bij zo’n mooi weer al dat materiaal meeslepen moet lastig zijn.

Ik kreeg hier even de gelegenheid om rauwe mosselen te proeven. Ik had ze nog nooit rauw geproeft, maar het is bijzonder lekker. Het doet mij denken aan oesters, vanwege de zoute, maar toch vlezige smaak. Zeker een aanrader !

Ondertussen werd er koers gezet naar een mosselzaadinvanginstallatie, en ook daar kregen we te zien hoe het mosselzaad zich vasthecht aan touwen die in het water hangen. Er werd een deel uit het water gehaald en je kon duidelijk het mosselzaad en de heel kleine mosselen zien.

Na het bezoek was het tijd om terug te varen naar Yerseke, waar we nog allemaal een mooi aandenken kregen voor we naar huis trokken. Het was een bijzondere ervaring, en ik ben blij dat ik erbij mocht zijn. Ik wil dus nog even de mensen van RCA Group bedanken voor deze unieke ervaring.

Foto’s van deze dag kan je terugvinden via Flickr.

We kwamen de eerste dag aan in Warschau, en logeerden in een apratementje in het oude stadscentrum van Warschau. In de familie hebben we iemand die van Poolse afkomst is, en die nam ons mee voor een kleine wandeling door de hoofdstad van Polen. Veel tijd hadden we niet, maar Ewelina bracht ons toch langs enkele bezienswaardigheden die de zeker de moeite waard zijn.

Vanuit het oude stadscentrum van Warschau trokken we langs verschillende pleintjes. Wat mij onmiddellijk opviel was dat veel van de gevels voorzien zijn van echte schilderijen, of fresco’s (of hoe die zaken ook heten). Het was ondertussen prachtig weer geworden, en de terasjes op de pleintjes zagen er best gezellig uit, maar toch besloot onze ‘gids van dienst’ om verder te stappen. Veel tijd hadden we immers niet, want later die dag zouden we richting Krakau vertrekken.

We trokken dus van het ene pleintje naar het andere. Op een oud marktplein met een standbeeld hielden we even rust om wat foto’s te nemen. Ik vroeg mij af wat die zeemeermin hier deed, maar blijkbaar is dat het stadsymbool van Warschau (terwijl de zee eigenlijk 300 Km of zo verder ligt. Ik vond het een beetje een raar verhaal, maar een snelle controle op het internet via mijn iPhone bracht de nodige bevestiging.

Een paar steegjes verder kwamen we aan een pleintje waar een oude klok stond. Ik heb mij laten vertellen dat het de bedoeling was om die klok op te hangen in een klokkentoren, maar dat de klok begon te barsten nog voor ze er waren. Uiteindelijk hebben ze dan een paar honderd jaar terug beslist om die klok hier te laten liggen, en ondertussen is het een kleine attractie geworden. Of het verhaal al dan niet klopt weet ik niet, maar in een vreemd land geloof ik nogal snel bepaalde verhalen, en zeker als iemand uit dat land ze vertelt

Van hieruit namen we de ‘Koninklijke Route’ en liepen we voorbij het Koninklijk paleis. Dit paleis staat symbool voor de onafhekelijkheid van Polen en stamt uit de 13 de eeuw. Sinds de 16 de eeuw was dit de koninklijke residentie. De klokketoren (Zygmunttoren) stamt uit 1622. Ik vroeg mij hier even af of de klok, die we eerder hadden gezien op een pleintje, eigenlijk hier had moeten hangen ? Ik wou onze gids echter niet al te veel vragen stellen, want we mosten nog een stukje verder wandelen.

Op het plein vlak naast het Koninklijk paleis was een tentoonstelling aan de gang. Een klein stukje verder zag ik een mooi gebouw. Ik had niet onmiddellijk een idee wat het was, en dacht aan een museum of theater. Het bleek echter een kerk te zijn die vroeger, samen met een klooster, werd gesticht voor de Franciscaanse Moniken. Ik had graag even binnen gekeken, maar iederen had ondertussen als wat dorst (ik ook) en we besloten dus om nog een klein stukje verder te lopen vooralleer we een terasje zouden zoeken.

We zijn nog een stukje verder gewandeld tot aan het Presidentieel Paleis, maar van daaruit trokken we terug richting de oude stad. Hier en daar namen we nog een stukje panorama mee van Warschau, om uiteindelijk te eindigen met een frisse pint.

Het was een korte wandeling door Warschau geworden, maar dankzij onze gids hadden we toch een paar van de mooiste plekjes van de stad gezien. Uiteindelijk was het de bedoeling om een paar dagen naar Krakau te trekken, maar zo hebben we toch snel even de Poolse hoofdstad meegepikt.

Mocht je nog wat andere foto’s willen zien van ons verblijf in Warschau, dan kan je altijd terecht in de foto gallerij of zelfs via mijn Flickr Account

Groeten,

Stefaan

Ondanks een slapeloze nacht besloot ik toch vroeg op te staan om een frisse neus te halen en te genieten van een wandeling. Een tijdje geleden was ik al eens in het mooie Haspengouw, en ik had mij laten vertellen dat je ook nu nog kon genieten van de mooie bloesemlandschappen.

Om zeven uur vertrok ik dus richting Borgloon, gepakt en gezakt zoals altijd. Ik was ervan overtuigd dat het een mooie tocht zou worden.

Pas aangekomen in Borgloon bleek het in eerste instantie moeilijk te zijn om een parkeeerplaats te vinden. Gelukkig wees een vriendelijke medewerker van de Loonse Tsjaffeleers mij de weg naar een plaatsje bij een braakliggend terrein. Snel de auto even parkeren, de wandelschoenen aantrekken.

De laatste twee wandelingen was ik blijkbaar steeds iets vergeten, ofwel een memory card voor het fototoestel en onlangs in Oostende nog de batterij van mijn camera. Deze keer was ik op alles voorbereid en volledig klaar om eventueel een aantal foto’s te nemen en wat te filmen. Het was immers al lang geleden dat ik hier nog eens een Video Montage in de Podcast had gezwierd.

Ik besloot om de toch van 19 kilometer te stappen, maar niet vooralleer ik een koffie en een boterham met KipKap naar binnen had gewerkt. Ondertussen was het zonnetje al van de partij, en was ik volledig klaar voor de tocht. Het begon met een klein stukje door Borgloon, maar als snel namen we een afslag en kwamen we via mooie landwegen langs prachtige landschappen. Op een aantal percelen met fruitbomen waren er inderdaad nog bloesems te zien, en dat samen met het zonnetje en het golvend landschap zorgt voor mooie taferelen. Ik moet zeggen een mens zou er nog poëtisch van worden

Kort na de middag kwamen de wolken echter de sfeer wat bederven. Gelukkig bleef het droog, maar er kwam ook een ferme wind opzetten. Uiteindelijk heb ik dan maar wat sneller doorgestapt, en niet zo vaak meer gestopt om te filmen. Eens we aan de Abdij Maliënlof kwamen zag ik dat we ook even op het binnenplein een kijkje konden nemen. Snel daar dus nog even binnengewandeld en nog wat foto’s genomen, maar daarna ben ik snel verder gewandeld tot aan het einde. Door de aanhoudende felle wind heb ik iets minder kunnen genieten van het landschap, maar het was een prachtige tocht in een wondermooi landschap. Voor herhaling vatbaar dus !

Veel beeldmateriaal had ik deze keer niet, maar ik heb toch geprobeerd om een kleine montage in elkaar te knutselen die opnieuw gedownload kan worden via iTunes. Voor die mensen die het filmpje liever manueel downloaden, zij vinden deze aflevering hier.

Ook de Foto Gallerij werd uitgebreid met een aantal nieuwe foto’s.

Als achtergrond muziek koos ik deze keer voor “Always” van Peter Bradley Adams.

Peter Bradley Adams
“Always” (mp3)
from “Leavetaking”
(Sarathan Records)

Buy at iTunes Music Store (label link)
Buy at iTunes Music Store
More On This Album

Wat is GeoTagging ?

Met een digitaal fototoestel neem je veel meer foto’s dan voorheen, en na een aantal jaren heb je een uitgebreide collectie van foto’s in uw fotobibliotheek. Het gebeurt dan ook vaak dat je na een aantal jaren niet meer precies weet waar een bepaalde foto werd genomen.

Vroeger (ja, in de tijd voor de digitale fotografie) werd de locatie vaak op de achterzijde van de foto geschreven, en op die manier wist je perfect waar een foto werd genomen. Wel, GeoTagging is de digitale variant hierop. Het is eigenlijk een systeem waarbij je aan de hand van GPS coördinaten opgeeft waar een foto werd genomen. Op die manier kan je achteraf nog altijd de locatie achterhalen van een bepaalde foto. Deze informatie of metadata wordt bewaard bij uw foto in de zogenaamde EXIF (Exchangeable Image File Format) of XMP (Extensible Metadata Platform) data. Deze data is niet zichtbaar op de foto zelf, maar kan uitgelezen worden door Software applicaties zoals bv iPhoto en Aperture.

Welke mogelijkheden zijn er op GeoTags te voorzien op foto’s ?

Er zijn een aantal manieren om uw foto’s te voorzien van deze GPS informatie.

Automatisch vanuit het fototoestel.

Er zijn digitale fototoestellen die voor u automatisch deze informatie bewaren samen met de foto. Hiervoor moet het fototoestel natuurlijk voorzien zijn van een interne GPS functionaliteit. Een goed voorbeeld hiervan is de iPhone of de Nikon Coolpix 6000. Er zijn natuurlijk nog meer toestellen die deze functionaliteit ondersteunen !

Beschik je over een fototoestel met een geïntegreerde GPS ontvanger, dan hoef je zelf niets meer te doen. De GPS informatie wordt voor u automatisch opgehaald wanneer u een foto neemt, en deze informatie wordt dan ook automatisch gekoppeld aan de desbetreffende foto.

Synchroniseren met een GPS toestel.

Garmin Colorado 300

Er zijn nog altijd heel veel foto toestellen die geen geïntegreerde GPS ontvanger hebben, maar dat betekent niet dat je de foto’s niet kan voorzien van GeoTags. Met een zogenaamde GPS Logger of Track Logger kan je namelijk perfect een logboek aanmaken met alle GPS informatie van een bepaalde trip. De foto’s zelf zijn dan niet voorzien van de zogenaamde GeoCodes, maar aan de hand van mijn Track log kan ik nog altijd de informatie achteraf aan de foto’s koppelen.  Eigenlijk zal de GPS dan op geregelde tijdstippen de coördinaten van uw huidige positie gaan bewaren, en deze kunnen dan later gebruikt worden om aan de hand van de TrackLog uw foto’s te voorzien van GeoTags.

Ikzelf gebruik deze techniek om mijn foto’s te voorzien van GeoTags. Een tijdje geleden was ik hiervoor op zoek naar een GPS toestel dat draagbaar, robuust en eenvoudig in gebruik is. Ik koos uiteindelijk voor de Garmin Colorado 300 waarmee ik perfect TrackLogs kan aanmaken. De reden waarom ik net de Colorado 300 koos zijn de robuuste bouw, een compact toestel met kleurenscherm, de mogelijkheid om extra kaarten toe te voegen, en vooral de mogelijkheid om TrackLogs aan te maken.

Het systeem werkt als volgt : het GPS toestel logt op geregelde tijdstippen de GPS informatie, en het fototoestel weet perfect wanneer een bepaalde foto werd genomen. Later kan je dus die informatie aan de hand van software zoals HoudagGeo samenvoegen om zo uw foto’s te voorzien van GeoTags.  Het werkt best eenvoudig en snel.

Handmatig.

Heb je geen GPS toestel, dan kan je nog altijd achteraf de GPS informatie manueel toevoegen aan elke foto. Dat kan perfect in iPhoto aan de hand van de nieuwe “Plaatsen” functionaliteit, maar vereist natuurlijk wat extra manueel werk.  Ook HoudagGeo heeft een aantal functies waarmee u uw foto’s handmatig kan GeoTaggen aan de hand van een kaart, of zelfs aan de hand van Google Earth.

HoudahGeo gebruiken om uw foto’s te voorzien van GeoTags.

Een TrackLog aanmaken met het GPS toestel.

Hoe je een TrackLog aanmaakt hangt eigenlijk af van het GPS toestel. Op mijn Garmin Colorado 300 ga ik naar Instellingen -> Tracks en daar heb ik een optie om de TrackLog aan of uit te schakelen.

Wanneer ik dus start met een wandeling zet ik de TrackLog aan, en wanneer ik de wandeling beëindig zet ik de TrackLog terug uit. Op het einde Archiveer ik de TrackLog voor alle zekerheid nog eens op het GPS toestel. Het GPS toestel heeft nu op geregelde tijdsintervallen de GPS coördinaten van mijn locatie bewaard op het GPS toestel. Die informatie kan ik dan gebruiken om achteraf aan de foto’s te koppelen.

Tip : Zorg er eerst en vooral voor dat de klok van uw GPS toestel gelijk staat aan die van uw Foto toestel, dat maakt alles een pak eenvoudiger. Een andere handige tip is om bij het starten van een trip ook een foto te nemen van de Datum en Tijd zoals die op het GPS toestel verschijnt, dan kan je achteraf nog zien of je niet vergeten bent om de klokken gelijk te zetten en kan je die informatie gebruiken om eventuele correcties door te voeren.

De Tracklog uitlezen uit het GPS toestel.

De software die ik gebruik om de Tracklog uiteindelijk uit te lezen uit het GPS toestel is het programma RoadTrip van Garmin zelf.

Garmin Roadtrip

Met deze software kan ik heel eenvoudig de inhoud van het GPS toestel uitlezen en zo de verschillende tracks bekijken. De software zelf heeft nog veel bijkomende mogelijkheden, maar dat zou ons iets te ver brengen.  Meer informatie over de Mac software van Garmin vind u op de Software for the Mac pagina van de Garmin Website.

Eenmaal de informatie van de GPS werd uitgelezen, kan ik van hieruit perfect één of meerdere tracks exporteren naar een GPX bestand. Dat bestand kan ik dan op zijn beurt gebruiken in HoudahGeo om de GPS informatie te koppelen aan mijn foto’s.

Voor bepaalde types GPS toestellen heb je zelfs geen bijkomende software nodig.  Je kan perfect ook met HoudagGeo de informatie onmiddellijk uit het GPS toestel halen indien gewenst.  Ik hou er echter van om de Tracks te exporteren in een GPX bestand dat ik dan later kan gebruiken.  Ik brand dan altijd een CD of DVD met de originele foto’s en de GPX Tracklog als backup. 

De foto’s van het Fototoestel halen.

Vooraleer ik de foto’s importeer in iPhoto of in Aperture, kopieer ik ze altijd eerst ergens lokaal op mijn harde schijf. Het is immers eenvoudiger om de GeoTags aan de foto’s te koppelen voordat je de foto’s importeert in iPhoto of Aperture. Eens alle foto’s dan voorzien zijn van de GeoTags, kopieer ik de desbetreffende foto’s naar een CD of DVD samen met de TrackLog. Op die manier heb ik altijd een back-up van de foto’s met GeoTags en de bijhorende TrackLog.

Foto’s toevoegen aan HoudahGeo.

Stap één in het proces is natuurlijk de foto’s toevoegen aan HoudagGeo. Hier heb je twee mogelijkheden. Ofwel gebruik je de toevoegen knop om een bestand te gaan selecteren, of anders gebruik je drag & drop om foto’s vanuit de finder in het HoudagGeo project te slepen.

Bestanden toevoegen aan HoudahGeo

Met de tweede knop kan je ook foto’s toevoegen aan HoudagGeo die reeds in up iPhoto of Aperture bibliotheek zitten.

GPS informatie koppelen aan de foto’s.

De tweede stap is om nu alle GPS coördinaten te koppelen aan de desbetreffende foto’s. Hiervoor beschik je over een tweede set van knoppen op de knoppenbalk. Met de eerste kan je onmiddellijk de informatie uit het GPS toestel halen, de tweede kan je gebruik maken van het GPX TrackLog bestand, daarnaast kan je ook gebruik maken van de kaart of zelfs van Google maps om manueel op een kaart aan te duiden waar een foto werd genomen.

Aangezien wij beschikken over een tracklog bestand gebruiken we dus de optie om de GPS data vanuit een bestand uit te lezen.

GPS info ophalen uit een GPX bestand

In het Geo menu van HoudagGeo vind je ook nog een optie om een zogenaamde Reverse GeoCode uit te voeren. Met deze optie kan je de GPS informatie gebruiken om het land en de stad op te halen die ermee overeenkomt en ook deze informatie te koppelen aan de foto’s.

De foto’s met GeoTags opnieuw opslaan.

De laatste stap is om nu de foto’s samen met de GeoTags te bewaren zodat we die informatie kunnen gebruiken in iPhoto of Aperture. Het exporteren gebeurt aan de hand van de laatste 3 knoppen. Je beschikt over de mogelijkheid om de GeoTags te bewaren in de EXIF / XMP tags, de foto’s van hieruit te exporteren naar Google Earth, of zelfs onmiddellijk van hieruit te exporteren naar Flickr. Wij kiezen voor de eerste optie.

Foto's met GeoTags exporteren

Foto’s importeren in iPhoto.

Eens dat allemaal gebeurd is, kan je perfect de foto’s importeren in iPhoto. Nu kan je in iPhoto 09 gebruik maken van de plaatsen feature om op een kaart te zien waar bepaalde foto’s werden genomen.

Foto's met GeoTags in de Places feature van iPhoto09

Besluit

Het is dus met HoudahGeo perfect mogelijk om al uw foto’s te voorzien van GeoTags, en ik hoop dat aan de hand van dit artikel ook duidelijk geworden is hoe eenvoudig het is met HoudagGeo.

Wenst u echter nog even visueel te zien hoe alles in zijn werk gaat, dan kan u altijd een kijkje nemen naar de laatste aflevering van de iTutor Podcast. Daar laat ik alles nog even zien in een handige Video Tutorial.

Kortingscode voor Intermactivity en iTutor Podcast

De mensen van HoudagGeo waren zo vriendelijk om ons te voorzien van een Code waarmee we 10 % korting krijgen op de aankoopsom van HoudahGeo. De kostprijs van het pakket is 30 $, maar bij de aankoop kan je de code ITUTOR09 gebruiken om onmiddellijk een korting van 10% te krijgen. Voor ons kost het pakket op die manier maar 27 $ of een kleine 20 Euro. Let wel, deze kortingscode is enkel geldig tot … Vind u het pakket dus goed, en wenst u het aan te kopen, aarzel dan niet om de code te gebruiken.

Wanneer het weer eens te druk wordt, vergeet een mens nogal snel dat hij ook kan genieten van een stukje ontspanning. Bij mij was dat zeker het geval, en daarom had ik vorige zaterdag een dag volledige ontspanning ingelast. Van een collega kon ik een Macro lens lenen, en daarmee trok ik op pad om hier en daar eens wat foto’s te nemen.

Eerst trok ik naar Bourgoyen-Ossemeersen in Mariakerke nabij Gent. Het natuurgebied lag er echt mooi bij zo helemaal in het wit. Ik besloot dan ook om hier wat foto’s te nemen en een beetje te filmen. Je weet nooit dat ik genoeg materiaal te pakken zou krijgen voor een nieuw filmpje.

Na een tijdje kreeg ik zelfs het bezoek van een wel heel nieuwsgierig roodborstje. Maar uiteindelijk werd het daar iets te druk, ik bleek namelijk niet de enige te zijn die wel wat ontspanning kon gebruiken.

Na een uurtje of twee vertrok ik dan richting Wachtebeke, naar het Provinciaal Domein Puyenbroeck. Daar was het een pak rustiger, en kon ik lekker genieten van een fikse wandeling door het winterlandschap. Ook hier had ik al mijn aparatuur mee en nam ik de nodige foto’s.

Ik heb van het geheel opnieuw een filmpje samen geknutseld die opnieuw gedownload kan worden via iTunes. Voor die mensen die het filmpje liever manueel downloaden, zij vinden deze aflevering hier.

Ook de Foto Gallerij werd uitgebreid met een aantal nieuwe foto’s.

Als achtergrond muziek koos ik deze keer voor I’ll Forget you van Peter Bradley Adams.

Peter Bradley Adams
“I’ll Forget you” (mp3)
from “Leavetaking”
(Sarathan Records)

Buy at iTunes Music Store (label link)
Buy at iTunes Music Store
More On This Album

Hebt u opmerkingen of suggesties, aarzel dan niet op deze als commentaar te posten op de home pagina van de podcast zelf.

Met vriendelijke groeten,

Stefaan

Op dag 2 van onze trip naar Montenegro besloten we toch even de omgeving te verkennen. Na onze stresserende start was het immers tijd voor wat ontspanning, een fikse wandeling zou onze gedachten snel op iets anders zetten.

Vanuit het hotel liepen we richting strand en dachten we even na wat we zouden doen. Blijkbaar was de trip naar Budva niet zo ver en besloten we om er maar even te voet naartoe te lopen.

We vroegen het snel even na bij de nederlanse hostess van Thomas Cook. Haar naam ontsnapt me nu even, maar ze was wel dagelijks in ons hotel. Ze vertelde ons dat het niet eens zo ver was en dat het zeker de moeite was om eens naartoe te lopen, zelfs met onze Jens. Ze wist ons te vertellen dat we best in Blok A van het hotel de lift namen tot aan het vierde verdiep. Van daaruit loopt een voetgangerstunnel tot aan de andere zijde van de berg en kwamen we al onmiddellijk uit op de promenade die leidt naar Budva.

Boven op de berg waar we net onder waren gelopen is ondertussen een heus bouwproject bezig. Het wordt daar een mooi hotelcomplex. Ik vermoed dat de werken zelf stil lagen, we hebben er alvast weinig of niets van gemerkt. Ik denk dat het eindresultaat best wel knap zal zijn.

De promenade zelf was voor het eerste gedeelte volledig vernieuwd en echt sfeervol. Overal waren bankjes voorzien zodat je even kon genieten van het landschap. Iets verder naar beneden kwamen we dan uiteindelijk op het strand van de Budvaanse Riviera terecht. De baai is dus volledig opgedeeld in verschillende stranden en bars. Op de promenade zelf was het behoorlijk druk, overal waren terrasjes, restaurants, fastfood tenten en ook animatie voor de kleinsten.

Ongeveer halfweg was er een pier. De fotografen onder ons kunnen hier rustig even tot het einde lopen, en met een beetje geluk kan je een schitterende shot nemen van de oude stad van Budva. Let wel even op dat je niet op één of andere zonneklopper trappelt, of niet met al het materiaal het water in duikt. Mij viel het hier vooral op dat het water echt helder was, en het zicht op het eiland Sveti Nikola en de oude stad van Budva waren zeker de moeite waard.

Iets later kwamen we aan de haven van de oude stad uit. De oude stad van Budva lijkt nog altijd op een echte vesting met echte vestingen. Ik weet niet goed hoe je de kleine maar toch oude stad moet omschrijven. Van buiten de stad lijken de muren vanuit de verte sterk op de vestingen van Ieper, en binnen in de stad doen de smalle straatjes mij denken aan Brugge.

In het oude gedeelte van de stad zijn heel wat kleine winkeltjes. De rokers onder ons zullen aangenaam verrast zijn. Een pakje sigaretten kost daar immers niet veel meer dan één euro ! De dames zullen de handen vol hebben met de kleding en schoenwinkeltjes (dat had die van mij toch) terwijl de mannen liever in de schaduw een pilsje drinken op het terras. In het centrum van de oude stad zijn ook een aantal historische monumenten.

Meer aan de zuidkant van de oude stad vind je 2 mooie kerken. Zo is er enerzijds de Crkva Sv. Ivana (Church of Saint John) met zijn mooie hoge toren. Recht tegenover de Crkva Sv. Ivana staat aan de andere zijde van het pleintje de Crkva Sv. Trojice (Holy Trinity Church). Ik had graag in beide kerken even een kijkje genomen, maar om één of andere reden is het er uiteindelijk niet van gekomen.

Een aantal dagen later (zaterdag of zondag) ging ik alleen op stap en wandelde ik opnieuw langs de kerkjes. Toen ik bij de Crkva Sv. Trojice kwam heb ik er toch vijf minuutjes gepauzeerd om lekker te genieten. Het was immers nog vroeg in de ochtend, dus waren er bijna geen toeristen op pad, de terrasjes op het pleintje waren nog grotendeels leeg. Uit de Crkva Sv. Trojice kwamen prachtige gezangen van (wat ik vermoed) een soort gregoriaanse kerk liederen. Het was echt wel de moeite waard om te horen. Het geluid bleef precies hangen op dat pleintje, gewoonweg prachtig.

Aan de zuidkant van de stad vind je de Citadel, die ook te bezoeken is. Wij hadden ondertussen zo’n grote dorst dat we het voor bekeken hielden en lekker gingen genieten van een cocktail op het pleintje. Ondertussen nam ik nog wat foto’s van onze jongsten. Mocht je daar zelf ooit komen, loop dan gerust even tot aan de citadel. Net naats de citadel heb je een prachtig zicht op de baai van Budva.

Na nog wat shoppen voor de dames, rondkijken en foto’s nemen voor mijzelf, trokken we opnieuw richting hotel. Deze keer namen we de andere zijde van de promenade die iets verder van het strand verwijderd was. Hier stond het dan vol van de Bars en terrasjes. Later op die avond vernamen we dat we de wandeling zeker nog eens bij valavond opnieuw moesten doen. Later hebben we dat dan ook gedaan, maar wie weet vertel ik jullie daar in een volgend verslag wel iets meer over.

Groeten,

Stefaan

Tja, zoals ik vorige post reeds vermeld, liep de start van onze vakantie niet helemaal zoals we gehoopt hadden. We waren ’s morgens heel vroeg al vertrokken richting Zaventem, want ons vliegtuig steeg om 6 uur ’s morgens op. We waren dus rond drie uur vertrokken, want mijn schoonbroer en -zus gingen ook mee en we hadden afgesproken op Wondelgem om dan met de twee wagens van daar naar Zaventem te rijden. Gelukkig was iedereen op tijd op de afspraak en waren we ruimschoots op tijd in Zaventem. We hadden nog tijd genoeg om in te checken en op ons gemak te wachten tot we op het vliegtuig konden … dat dachten we alvast …

Bij het inchecken aan de balie van ons reisagenschap bleek plots mijn identiteitskaart verdwenen te zijn uit mijn portefeuille. Direct lichte panier natuurlijk, want Montenegro behoort niet tot de Schengen landen en zonder geldige identiteitskaart mocht ik niet vertrekken. Mijn schoonvader, die ons naar de luchthaven had gebracht, was ondertussen al op weg naar huis. Snel nog even geinformeerd of een rijbewijs voldeed, maar dat bleek het geval niet te zijn. Even bellen naar de schoonvader of hij zich niet wat kon haasten en thuis eens kijken of mijn identiteitskaar daar niet lag, en die dan eventueel nog te brengen naar de luchthaven.

We wisten dat het nipt zou zijn om nog op tijd terug in de luchthaven te geraken, en dan moest mijn identiteitskaart nog gevonden worden ook. Ik keek dus naar een andere optie, en liet mijn vrouwtje, mijn zoon, en de schoonbroer en -zus al maar inchecken. Bij problemen kon ik blijkbaar op vrijdag nog een vlucht nemen indien alles toch in orde kwam. Toen viel gelukkig onzen euro. Een jaartje of vier terug ben ik in Las Vegas geweest en daarvoor heb ik mij een elektronisch paspoort moeten aanvragen, en die wisten we thuis perfect liggen. Snel nog even de schoonvader op de hoogte gebracht, en iedereen alvast laten inchecken zodat zij op zijn minst op vakantie konden vertrekken.

Ik ben naar buiten geweest en heb daar een paar sigaartjes gerookt, en gehoopt dat het ondertussen niet te druk zou zijn op de Brusselse ring. Ondertussen was het immers al behoorlijk druk op de luchthaven, en met de werken die er momenteel bezig zijn was er al een kleine file. Om 5 u 10 nog snel even gebeld met mijn schoonvader om te horen of hij er zou geraken. Het vliegtuig steeg immers rond 6 uur op, en ik moest nog voorbij de douane en zo. Zo een kwartiertje later was hij ter plaatse, met mijn paspoort. Ik dus zo snel als ik kon richting incheck balie gelopen, gelukkig hadden de vriendelijke dames daar al het nodige gedaan om mijn bagage te laten inchecken samen met de rest van de familie en zelfs de stoel naast mijn echtgenote vrij te houden. Het zou dus nog nipt worden want ik moest nog voorbij de douane en de controle van de handbagage. Daar bleek een enorme wachtrij te staan, maar gelukkig was ik 10 minuten later herenigd met de rest van het gezin en konden we allemaal samen vertrekken naar Montenegro.

Na een vlotte vlucht, en een korte trip van het vliegveld richting ons hotel (Hotel Iberostar BelleVue), waren we om 11 uur al aan het genieten van de zon en een drankje. Iedereen blij (allé dat hoop ik toch) dat alles uiteindelijk toch in orde gekomen was en we samen op reis vertrokken waren. De rest van de dag hebben we nodig gehad om te relaxen na deze toch wel stresserende start van onze vakantie

Ow, ik had het die dag ontzettend druk, en was niet in staat om foto’s te nemen van de ganse heisa, dus heb ik deze post maar wat opgevrolijkt met wat foto’s die we in de namiddag / ’s avonds aan het hotel hebben genomen.

Groeten,

Stefaan

Bij mijn thuiskomst hoop ik een paar mooie verslagen te schrijven en de nodige fotos op het internet te zetten.

Groeten,

Stefaan

Ja, vorige week zondag ben ik gaan Werken.  Nu ja, om volledig te zijn ben ik in Werken gaan wandelen

De Kreketrekkers van Kortemark organiseerden namelijk hun 6 de Molentocht, en die vertrok vanuit Werken.  De tocht verliep over het grondgebied van Werken en Zarren, beiden deelgemeenten van Kortemark.  Ik had eigenlijk nog nooit van Werken gehoord, maar het blijkt een landelijk gemeente te zijn in de buurt van Kortemark.  Blijkbaar is de gemeente gefusioneerd met Zarren, en dat zorgt ervoor dat er wel een aantal heel mooie molens in de gemeente zijn.  En die molens krijgen wij dan ook te zien op de wandeling.

De tocht vertrok van uit het Cultureel Centrum te Werken en bracht ons twee straten verder bij de eerste molen.  Jammergenoeg heb ik daar geen foto van.  De zon stond namelijk recht in de lens te schijnen en er was niet echt ruimte om met mijn lens de molen vanuit een andere hoek te fotograferen.  Een paar straten verder trok de toch door de velden heen.  Hier en daar waren boeren serieus aan het werk.  Ik heb totaal geen idee wat ze aan het doen waren, maar het rook er erg naar bloemkolen.  Toen ik dichter kwam zag ik dat ze die dingen precies aan het verpulveren waren, dus ik denk niet echt dat het bloemkolen waren.  De tocht trok ondertussen verder langs landelijke wegen richting de eerste controlepost.

Na een kleine 8 kilometer bereikte ik OC Albatros, waar ik op mijn gemak genoot van een glaasje water.  Van hieruit trok de toch righting de Wullepitmolen, waar er de mogelijkheid was om de molen te bezoeken.  Iets verder op kon je al de volgende molen zien in het landschap.  Ik besloot dan ook om maar gewoon verder te stappen en hier en daar een foto te nemen.

De twede molen die we aandeden was een mooie witte molen, de Couchezmolen genaamd.  Deze torende echt hoog boven het landschap uit.  Daar aangekomen werd ik uitgenodigd tot een bezoek in de molen.  Binnen was er precies een klein museum, en het was eigenlijk wel heel mooi gedaan.  Ik klom langs de verschillende houten trappen een stukje naar boven.  Daar kon je ook op het ijzeren balkon een kijkje nemen buiten.  Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik last heb van hoogtevrees, en dat speelde daar wel parten.  Het ijzeren balkon was immers niet volledig dicht, en je kon zo de grond onder u zien.  Ik was dus niet echt op mijn gemak, en na twee schamele stapjes besloot ik toch om niet verder te lopen.  Met knikkende knieën begaf ik mij heel langzaam terug naar de veiligheid

Van hieruit trok te tocht over een aantal private domeinen en wegen heen.  Het was er erg mooi en rustig.  Af en toe hoorde je in de verte wel het lawaai van een hoop traktoren, waardoor ik vermoed dat er daar een evenement was ook.  De tocht trok opnieuw richting de Couchezmolen.  Ondertussen kwam er ook een kleine regenvlaag over getrokken, en na wat nattigheid bereikte ik opnieuw de controlepost.

Na de kleine 7 kilometer die ik zopas had afgelegd, waren er nog een stuk of 6 te gaan.  Genoeg tijd om op mijn gemakske te genieten van een biertje, en ik bestelde mij dus een Hapkin.  Ik had nog nooit van dat bier gehoord, maar het smaakte mij.  De tocht vertrok uiteindelijk weer richting de Wullepitmolen, maar deze keer trokken we over een andere route terug naar het einde.

Jullie weten het ondertussen al wel, maar het zijn wandelingen zoals deze waar ik echt van hou (naast de Vlaamse Ardennen natuurlijk).  Een echt landelijk landschap waar je van kan genieten.  Ondertussen heb ik ook nog iets gezien en het één en ander bijgeleerd over molens.  Behalve het angstige zicht op de afgrond boven de Couchezmolen was dit een uitstekende wandeling met goed verzorgde controleposten.

Groeten,

Stefaan

Ja, het is weer een tijdje geleden dat hier nog iets nieuws verscheen, maar zoals jullie ondertussen al weten was ik druk bezig aan een nieuwe layout voor de website. Daarnaast heb ik ook eens een upgrade gedaan van Wordpress en de verschillende Plugins die ik gebruikte.

Ik hoop dat deze nieuwe layout meevalt. De kans bestaat dat ik ergens een commentaar ben vergeten overzetten, maar ik hoop dat jullie genieten van de vernieuwde site. Ikzelf vind hem alvast iets mooier, en hij oogt ook iets professioneler

Zou u graag ook een linkje naar uw website hebben vanaf deze pagina ? Aarzel dan niet en contacteer mij. Ik doe mijn best om het zo snel mogelijk in orde te brengen.

Groeten,

Stefaan