Op dag 2 van onze trip naar Montenegro besloten we toch even de omgeving te verkennen. Na onze stresserende start was het immers tijd voor wat ontspanning, een fikse wandeling zou onze gedachten snel op iets anders zetten.

Vanuit het hotel liepen we richting strand en dachten we even na wat we zouden doen. Blijkbaar was de trip naar Budva niet zo ver en besloten we om er maar even te voet naartoe te lopen.

We vroegen het snel even na bij de nederlanse hostess van Thomas Cook. Haar naam ontsnapt me nu even, maar ze was wel dagelijks in ons hotel. Ze vertelde ons dat het niet eens zo ver was en dat het zeker de moeite was om eens naartoe te lopen, zelfs met onze Jens. Ze wist ons te vertellen dat we best in Blok A van het hotel de lift namen tot aan het vierde verdiep. Van daaruit loopt een voetgangerstunnel tot aan de andere zijde van de berg en kwamen we al onmiddellijk uit op de promenade die leidt naar Budva.

Boven op de berg waar we net onder waren gelopen is ondertussen een heus bouwproject bezig. Het wordt daar een mooi hotelcomplex. Ik vermoed dat de werken zelf stil lagen, we hebben er alvast weinig of niets van gemerkt. Ik denk dat het eindresultaat best wel knap zal zijn.

De promenade zelf was voor het eerste gedeelte volledig vernieuwd en echt sfeervol. Overal waren bankjes voorzien zodat je even kon genieten van het landschap. Iets verder naar beneden kwamen we dan uiteindelijk op het strand van de Budvaanse Riviera terecht. De baai is dus volledig opgedeeld in verschillende stranden en bars. Op de promenade zelf was het behoorlijk druk, overal waren terrasjes, restaurants, fastfood tenten en ook animatie voor de kleinsten.

Ongeveer halfweg was er een pier. De fotografen onder ons kunnen hier rustig even tot het einde lopen, en met een beetje geluk kan je een schitterende shot nemen van de oude stad van Budva. Let wel even op dat je niet op één of andere zonneklopper trappelt, of niet met al het materiaal het water in duikt. Mij viel het hier vooral op dat het water echt helder was, en het zicht op het eiland Sveti Nikola en de oude stad van Budva waren zeker de moeite waard.

Iets later kwamen we aan de haven van de oude stad uit. De oude stad van Budva lijkt nog altijd op een echte vesting met echte vestingen. Ik weet niet goed hoe je de kleine maar toch oude stad moet omschrijven. Van buiten de stad lijken de muren vanuit de verte sterk op de vestingen van Ieper, en binnen in de stad doen de smalle straatjes mij denken aan Brugge.

In het oude gedeelte van de stad zijn heel wat kleine winkeltjes. De rokers onder ons zullen aangenaam verrast zijn. Een pakje sigaretten kost daar immers niet veel meer dan één euro ! De dames zullen de handen vol hebben met de kleding en schoenwinkeltjes (dat had die van mij toch) terwijl de mannen liever in de schaduw een pilsje drinken op het terras. In het centrum van de oude stad zijn ook een aantal historische monumenten.

Meer aan de zuidkant van de oude stad vind je 2 mooie kerken. Zo is er enerzijds de Crkva Sv. Ivana (Church of Saint John) met zijn mooie hoge toren. Recht tegenover de Crkva Sv. Ivana staat aan de andere zijde van het pleintje de Crkva Sv. Trojice (Holy Trinity Church). Ik had graag in beide kerken even een kijkje genomen, maar om één of andere reden is het er uiteindelijk niet van gekomen.

Een aantal dagen later (zaterdag of zondag) ging ik alleen op stap en wandelde ik opnieuw langs de kerkjes. Toen ik bij de Crkva Sv. Trojice kwam heb ik er toch vijf minuutjes gepauzeerd om lekker te genieten. Het was immers nog vroeg in de ochtend, dus waren er bijna geen toeristen op pad, de terrasjes op het pleintje waren nog grotendeels leeg. Uit de Crkva Sv. Trojice kwamen prachtige gezangen van (wat ik vermoed) een soort gregoriaanse kerk liederen. Het was echt wel de moeite waard om te horen. Het geluid bleef precies hangen op dat pleintje, gewoonweg prachtig.

Aan de zuidkant van de stad vind je de Citadel, die ook te bezoeken is. Wij hadden ondertussen zo’n grote dorst dat we het voor bekeken hielden en lekker gingen genieten van een cocktail op het pleintje. Ondertussen nam ik nog wat foto’s van onze jongsten. Mocht je daar zelf ooit komen, loop dan gerust even tot aan de citadel. Net naats de citadel heb je een prachtig zicht op de baai van Budva.

Na nog wat shoppen voor de dames, rondkijken en foto’s nemen voor mijzelf, trokken we opnieuw richting hotel. Deze keer namen we de andere zijde van de promenade die iets verder van het strand verwijderd was. Hier stond het dan vol van de Bars en terrasjes. Later op die avond vernamen we dat we de wandeling zeker nog eens bij valavond opnieuw moesten doen. Later hebben we dat dan ook gedaan, maar wie weet vertel ik jullie daar in een volgend verslag wel iets meer over.

Groeten,

Stefaan

Tja, zoals ik vorige post reeds vermeld, liep de start van onze vakantie niet helemaal zoals we gehoopt hadden. We waren ’s morgens heel vroeg al vertrokken richting Zaventem, want ons vliegtuig steeg om 6 uur ’s morgens op. We waren dus rond drie uur vertrokken, want mijn schoonbroer en -zus gingen ook mee en we hadden afgesproken op Wondelgem om dan met de twee wagens van daar naar Zaventem te rijden. Gelukkig was iedereen op tijd op de afspraak en waren we ruimschoots op tijd in Zaventem. We hadden nog tijd genoeg om in te checken en op ons gemak te wachten tot we op het vliegtuig konden … dat dachten we alvast …

Bij het inchecken aan de balie van ons reisagenschap bleek plots mijn identiteitskaart verdwenen te zijn uit mijn portefeuille. Direct lichte panier natuurlijk, want Montenegro behoort niet tot de Schengen landen en zonder geldige identiteitskaart mocht ik niet vertrekken. Mijn schoonvader, die ons naar de luchthaven had gebracht, was ondertussen al op weg naar huis. Snel nog even geinformeerd of een rijbewijs voldeed, maar dat bleek het geval niet te zijn. Even bellen naar de schoonvader of hij zich niet wat kon haasten en thuis eens kijken of mijn identiteitskaar daar niet lag, en die dan eventueel nog te brengen naar de luchthaven.

We wisten dat het nipt zou zijn om nog op tijd terug in de luchthaven te geraken, en dan moest mijn identiteitskaart nog gevonden worden ook. Ik keek dus naar een andere optie, en liet mijn vrouwtje, mijn zoon, en de schoonbroer en -zus al maar inchecken. Bij problemen kon ik blijkbaar op vrijdag nog een vlucht nemen indien alles toch in orde kwam. Toen viel gelukkig onzen euro. Een jaartje of vier terug ben ik in Las Vegas geweest en daarvoor heb ik mij een elektronisch paspoort moeten aanvragen, en die wisten we thuis perfect liggen. Snel nog even de schoonvader op de hoogte gebracht, en iedereen alvast laten inchecken zodat zij op zijn minst op vakantie konden vertrekken.

Ik ben naar buiten geweest en heb daar een paar sigaartjes gerookt, en gehoopt dat het ondertussen niet te druk zou zijn op de Brusselse ring. Ondertussen was het immers al behoorlijk druk op de luchthaven, en met de werken die er momenteel bezig zijn was er al een kleine file. Om 5 u 10 nog snel even gebeld met mijn schoonvader om te horen of hij er zou geraken. Het vliegtuig steeg immers rond 6 uur op, en ik moest nog voorbij de douane en zo. Zo een kwartiertje later was hij ter plaatse, met mijn paspoort. Ik dus zo snel als ik kon richting incheck balie gelopen, gelukkig hadden de vriendelijke dames daar al het nodige gedaan om mijn bagage te laten inchecken samen met de rest van de familie en zelfs de stoel naast mijn echtgenote vrij te houden. Het zou dus nog nipt worden want ik moest nog voorbij de douane en de controle van de handbagage. Daar bleek een enorme wachtrij te staan, maar gelukkig was ik 10 minuten later herenigd met de rest van het gezin en konden we allemaal samen vertrekken naar Montenegro.

Na een vlotte vlucht, en een korte trip van het vliegveld richting ons hotel (Hotel Iberostar BelleVue), waren we om 11 uur al aan het genieten van de zon en een drankje. Iedereen blij (allé dat hoop ik toch) dat alles uiteindelijk toch in orde gekomen was en we samen op reis vertrokken waren. De rest van de dag hebben we nodig gehad om te relaxen na deze toch wel stresserende start van onze vakantie

Ow, ik had het die dag ontzettend druk, en was niet in staat om foto’s te nemen van de ganse heisa, dus heb ik deze post maar wat opgevrolijkt met wat foto’s die we in de namiddag / ’s avonds aan het hotel hebben genomen.

Groeten,

Stefaan

Bij mijn thuiskomst hoop ik een paar mooie verslagen te schrijven en de nodige fotos op het internet te zetten.

Groeten,

Stefaan

Ja, vorige week zondag ben ik gaan Werken.  Nu ja, om volledig te zijn ben ik in Werken gaan wandelen

De Kreketrekkers van Kortemark organiseerden namelijk hun 6 de Molentocht, en die vertrok vanuit Werken.  De tocht verliep over het grondgebied van Werken en Zarren, beiden deelgemeenten van Kortemark.  Ik had eigenlijk nog nooit van Werken gehoord, maar het blijkt een landelijk gemeente te zijn in de buurt van Kortemark.  Blijkbaar is de gemeente gefusioneerd met Zarren, en dat zorgt ervoor dat er wel een aantal heel mooie molens in de gemeente zijn.  En die molens krijgen wij dan ook te zien op de wandeling.

De tocht vertrok van uit het Cultureel Centrum te Werken en bracht ons twee straten verder bij de eerste molen.  Jammergenoeg heb ik daar geen foto van.  De zon stond namelijk recht in de lens te schijnen en er was niet echt ruimte om met mijn lens de molen vanuit een andere hoek te fotograferen.  Een paar straten verder trok de toch door de velden heen.  Hier en daar waren boeren serieus aan het werk.  Ik heb totaal geen idee wat ze aan het doen waren, maar het rook er erg naar bloemkolen.  Toen ik dichter kwam zag ik dat ze die dingen precies aan het verpulveren waren, dus ik denk niet echt dat het bloemkolen waren.  De tocht trok ondertussen verder langs landelijke wegen richting de eerste controlepost.

Na een kleine 8 kilometer bereikte ik OC Albatros, waar ik op mijn gemak genoot van een glaasje water.  Van hieruit trok de toch righting de Wullepitmolen, waar er de mogelijkheid was om de molen te bezoeken.  Iets verder op kon je al de volgende molen zien in het landschap.  Ik besloot dan ook om maar gewoon verder te stappen en hier en daar een foto te nemen.

De twede molen die we aandeden was een mooie witte molen, de Couchezmolen genaamd.  Deze torende echt hoog boven het landschap uit.  Daar aangekomen werd ik uitgenodigd tot een bezoek in de molen.  Binnen was er precies een klein museum, en het was eigenlijk wel heel mooi gedaan.  Ik klom langs de verschillende houten trappen een stukje naar boven.  Daar kon je ook op het ijzeren balkon een kijkje nemen buiten.  Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik last heb van hoogtevrees, en dat speelde daar wel parten.  Het ijzeren balkon was immers niet volledig dicht, en je kon zo de grond onder u zien.  Ik was dus niet echt op mijn gemak, en na twee schamele stapjes besloot ik toch om niet verder te lopen.  Met knikkende knieën begaf ik mij heel langzaam terug naar de veiligheid

Van hieruit trok te tocht over een aantal private domeinen en wegen heen.  Het was er erg mooi en rustig.  Af en toe hoorde je in de verte wel het lawaai van een hoop traktoren, waardoor ik vermoed dat er daar een evenement was ook.  De tocht trok opnieuw richting de Couchezmolen.  Ondertussen kwam er ook een kleine regenvlaag over getrokken, en na wat nattigheid bereikte ik opnieuw de controlepost.

Na de kleine 7 kilometer die ik zopas had afgelegd, waren er nog een stuk of 6 te gaan.  Genoeg tijd om op mijn gemakske te genieten van een biertje, en ik bestelde mij dus een Hapkin.  Ik had nog nooit van dat bier gehoord, maar het smaakte mij.  De tocht vertrok uiteindelijk weer richting de Wullepitmolen, maar deze keer trokken we over een andere route terug naar het einde.

Jullie weten het ondertussen al wel, maar het zijn wandelingen zoals deze waar ik echt van hou (naast de Vlaamse Ardennen natuurlijk).  Een echt landelijk landschap waar je van kan genieten.  Ondertussen heb ik ook nog iets gezien en het één en ander bijgeleerd over molens.  Behalve het angstige zicht op de afgrond boven de Couchezmolen was dit een uitstekende wandeling met goed verzorgde controleposten.

Groeten,

Stefaan

Ja, het is weer een tijdje geleden dat hier nog iets nieuws verscheen, maar zoals jullie ondertussen al weten was ik druk bezig aan een nieuwe layout voor de website. Daarnaast heb ik ook eens een upgrade gedaan van Wordpress en de verschillende Plugins die ik gebruikte.

Ik hoop dat deze nieuwe layout meevalt. De kans bestaat dat ik ergens een commentaar ben vergeten overzetten, maar ik hoop dat jullie genieten van de vernieuwde site. Ikzelf vind hem alvast iets mooier, en hij oogt ook iets professioneler

Zou u graag ook een linkje naar uw website hebben vanaf deze pagina ? Aarzel dan niet en contacteer mij. Ik doe mijn best om het zo snel mogelijk in orde te brengen.

Groeten,

Stefaan

Op hun website kan je niet alleen wandelroutes (of andere routes) opzoeken, maar je kan er zelf ook eigen wandel routes aanmaken aan de hand van hun systeem. Je tekent de route gewoon uit op een kaart, en je kan zelfs het systeem een bepaalde route laten voorstellen tussen 2 punten aan de hand van een aantal criteria. Daarnaast kan je zelf ook GPS tracks uploaden naar de RouteYou website en er zo heel snel een route van maken. Uiteindelijk kan je ook gebruikersgroepen aanmaken om routes te verzamelen, events om bv wandelingen te organiseren en nog veel meer.

Heb je interesse in het systeem, dan heb ik ondertussen in de iTutor Podcast ook een video tutorial gemaakt die u begeleidt door de verschillende mogelijkheden van de RouteYou website.

Ik heb ondertussen ook een groep aangemaakt voor de geinteresseerden, namelijk de Langs Vlaamse Wegen groep. Ik hoop binnekort een GPS toestel aan te schaffen, en zo dus de wandelingen die ik maak via de RouteYou website. Ben je van plan om te registreren op de website van RouteYou, geef dan even een seintje of probeer lid te worden van die groep. Misschien kunnen we zo een aantal wandelroutes verzamelen en beschikbaar zetten voor de andere gebruikers van de groep.

Groeten,

Stefaan

Het beloofde een prachtige dag te worden, en voorzien van een nieuwe Lens ( Canon EF 24-70 L 2.8 USM ), wou ik er toch even op uit om het ding eens te proberen. Ik trok dan ook richting Oostkerke waar de vierde Kanalentocht plaatshad, en dit alles nog voor een goed doel ook.

Zoals ik overal kon lezen heeft Oostkerke de bijnaam gekregen van ‘Het witte dorp in de Polder’, en die naam heeft het dus niet onterecht. De start was voorzien in het centrum van het dorp, niet zo ver van de Sint-Kwintenskerk. Deze keer koos ik voor een kortere afstand, omdat ik toch al wist dat ik veel tijd zou spenderen aan het fotograferen van allerhande zaken. Ik moest immers die lens eens uitproberen, want ik was er zeker van dat het opnieuw even wennen zou zijn. De tocht vertrok dus uit het centrum en liep langs het Kasteel van Oostkerke, en richting de Damse Vaart. De tocht trekt verder tot aan de Syfonbrug, waar we de vaart uiteindelijk oversteken. We lopen nu langs de Schipdonkvaart, steken die opnieuw over en wandelen terug langs de Leopoldsvaart, om uiteindelijk terug in Oostkerke te arriveren voor de eerste controlepost.

Na de controle trok de wandeltocht richting Hoeke. Het parcours verliep deze keer via weiden en akkers tot in het kleine polderdorp. Uiteindelijk kwamen we opnieuw bij de Damse vaart terecht. Lands de vaart heb ik menig maal gestopt om hier en daar ook eens wat bloemen te fotograferen. Ik had al een aantal keer heel mooie macro opnames gezien van insecten op bloemen, en wou dat eigenlijk zelf ook eens proberen. Geen insect was nog veilig, van mieren tot vliegen en aanverwante vliegende insecten nam ik in het ‘vizier’. Alhoewel ik totaal geen verstand heb van Macro fotografie, vond ik het eigenlijk best wel leuk om te doen, maar totaal niet eenvoudig. Van het minste briesje, de minste beweging van plant en dier, kon ik immers opnieuw scherpstellen. Achteraf blijkt dan ook dat ik beter met een groter diafragma zo’n zaken vastleg op de gevoellige plaat Gelukkig zitten er toch een paar foto’s bij waar ik toch wel tevreden mee ben.

De tocht zelf leidde ons weer naar Oostkerke. Er begonnen ondertussen al wat druppels uit de hemel te vallen, maar ik was gelukkig binnen voor de grote bui die optrok. In Oostkerke zelf was er nog de mogelijkheid om de toren van de Sint-Kwintenskerk te bezoeken. Met de nodige moed heb ik dan ook de trappen beklommen tot aan de klokken. Tot op het dak zag ik niet echt zitten, want ik heb namelijk wat last van hoogtevrees.

Het resultaat van al dat ‘geklungel’ met mijn nieuwe lens kan u terugvinden in de foto gallerij

Groeten;

Stefaan

Voor deze wandeling heb ik eens een toch gekozen net over de grens met Nederland, namelijk Ijzendijke. Ijzendijke ligt eigenlijk niet zo ver van bij ons (Ertvelde), en ik hoopte eens een iets andere wandeling te maken dan eentje in onze Vlaamse Ardennen. Ik vertrok dus met de wagen richting Ijzendijke, gepakt en gezakt met al het nodige materiaal, een dikke trui, een regenjas en een sjaal. Uiteindelijk bleken de regenjas en de sjaal een beetje overbodig te zijn. Het was schitterend weer, en het is eigenlijk gans de dag zo gebleven.

De toch vertrok vanuit een lokaal café en onmiddellijk na het vertrek was er al een mooi foto moment. Op een gevel van een huis in de Schuttersstraat was er immers een prachtig schilderij. Het geheel was zo gemaakt dat je het idee had dat alles uit het schilderij kwam. Door het tafeltje en de bankjes nog een deel uit te werken op de stoep, gaf het geheel een prachtig beeld. Jammergenoeg komt het op de foto’s niet zo goed uit, maar ik vond het bijzonder knap.

De tocht trok verder in de richting van de ronde stenen molen die op de kern van de gemeente uitkijkt. Voor de gelegenheid was die opengesteld voor het publiek. Boven op de molen had je een schitterend zicht over Ijzendijke. De molen dateert blijkbaar uit de jaren 1840 maar is meermaals serieus toegetakeld, onder andere tijdens de wereldoorlogen. Ondertussen is hij volledig gerestaureerd en blijkt hij ook nog dienst te doen.

Binnen in de molen was er ook van alles te zien. We werden immers verwelkomd door een goedlachse Nederlander ( ik vermoed de eigenaar van de molen ) die ons met raad en daad bij stond. Hij vertelde ons over het ontstaan van de molen, de vele werken die er aan gebeurd zijn, en wist ons allerhande details te vertellen over de molen en de geschiedenis er rond. Blijkbaar had hij allerhande oud gereedschap verzameld en opgehangen in de molen zelf, waardoor het geheel een heel eigen sfeer kreeg.

De man was echt gepassioneerd door de molen, en ik vermoed dat ik wel een half uur ter plaatse gebleven ben. Hij kon het zo goed uitleggen dat ik bijna letterlijk aan zijn lippen hing. Jammergeneog had ik nog een fikse wandeling voor de boeg en moest ik dus dringend vertrekken. De toch trok verder en bracht ons uiteindelijk ook over de markt van Ijzendijke. Daar bevond zich een standbeeld van (wat ik toen dacht) een Spaanse man die aan het schaken was. Ondertussen heb ik het even opgezocht en het blijkt Prins Maurits te zijn die, achter een schaakbord gezeten, zijn tegenstander, de Spanjaarden, schaakmat zet.

Een einde verder op de toch passerden we nog een andere bezienswaardigheid, namelijk de Bierbrouwerij Cadsandria. Veel kon ik er achteraf niet over terugvinden, maar de brouwerij blijkt te dateren uit de negentiende eeuw.

Na de wandeling was ik opnieuw heel tevreden. Het was een mooie wandeling met toch een historisch karakter. Ik heb er opnieuw een aantal foto’s van gemaakt die u kan terugvinden in de Foto Gallerij en een filmpje met de sfeerbeelden die u zoals gewoonlijk kan binnenhalen via iTunes. Voor die mensen die het filmpje liever handmatig downloaden, zij vinden deze aflevering hier.

Deze keer heb ik als achtergrondmuziek gekozen voor Innocence van Luka Bloom.

Luka Bloom
“Innocence” (mp3)
from “Innocence”
(Big Sky Records)

Buy at iTunes Music Store
Buy at Rhapsody
Buy at Napster
Stream from Rhapsody
Buy at Amazon
Buy at GroupieTunes
Buy at mTraks Download
More On This Album

Hebt u opmerkingen of suggesties, aarzel dan niet op deze als commentaar te posten op de home pagina van de podcast zelf.

Met vriendelijke groeten,

Stefaan

Ik denk dat ik ondertussen een nieuwe Theme heb gevonden. Ik ben ook al gestart met het hier en daar lichtjes aanpassen van de Theme. Een voorproefje kan je zien op deze test site. Er zijn nog een aantal kleine zaken die ik wil uitproberen, en ook een aantal zaken die eigenlijk eenvoudig zouden moeten zijn, maar waar ik momenteel nog geen deftige oplossing heb gevonden.

Wat ik graag nog zou willen doen met die nieuwe layout : Foto’s in verwerken zoals op de huidige site (ben daar mee bezig), integratie van eventueel die Google Maps, RouteYou kaarten, en dan ook een totaal aantal wandelingen en afgelegde kilometers bijhouden zoals de meesten onder jullie doen. Dat laatste is bijvoorbeeld één van die zaken die eenvoudig zou moeten zijn, maar ik heb het nog niet echt gevonden
Alle, laat gerust even weten wat je van die nieuwe layout vind. Vind je hem beter / slechter, heb je suggesties / opmerkingen, post ze dan hier maar even.

Naar jaarlijkse gewoonte organiseert onze wandelclub zijn WAK Tocht op Paasmaandag, en ook dit jaar wou ik er weer bij zijn. Het had die nacht gesneeuwd en het landschap lag er erg romantisch en mooi bij. Ik vertrok dan ook met volle moed richting Wippelgem om daar een kleinde wandeling te maken. Alles zag er echt zo vredig uit met dat witte sneeuw laken, het leek precies wel een witte kerst te zijn.

Het eerste stuk van de wandeling bracht ons door het sneeuwlandschap richting Evergem. Nog voor we in Evergem waren week het pad echter af opnieuw richting Wippelgem. De tocht liep daar een stukje over het domein van het Kasteel van Wippelgem. Daar lag het parcours er wat modderig bij, maar dan kon ook moeilijk anders met die smeltende sneeuwbrij. Er lag nog voldoende sneeuw om er een mooi landschap van te maken en af en toe viel er ook nog een sneeuwbuitje bij. Van hieruit trok het richting Wippelgem waar de eerste controle was.

De eerste controlepost was gevestigd in de voetbalkantine niet ver van de Gerardsmolen in Wippelgem. Aangezien het toch wat fris was buiten heb ik daar rustig genoten van een lekker warme chocolademelk. Na deze kleine opwarming vertrok de tocht voor een klein stukje van ongeveer 5 kilometer rochting Kluizen. De route liep tot aan de Express Weg en we wandelden voorbij het onglangs aangelegde bruggencomplex in Kluizen. Van daaruit liep het pad richting de Kerk van Kluizen. Eerst moesten we echter nog door een aantal veld wegen, zodat we niet constant langs de weg moesten lopen. Opnieuw kwam er hier en daar de nodige modder aan te pas

Eens in Kluizen aangekomen besloot ik om zo snel mogelijk opnieuw te vertrekken. ’s Middags moesten we immers op restaurant, en ik wist dat ik onderweg wel nog wat tijd zou verliezen. Vanuit het dorp van Kluizen trokken we dus ditmaal richting het Spaarbekken. Vorig jaar stond daar één van de leden van onze wandelclub die ook valkenier is. Ik had al gehoord dat hij er dit jaar ook zou staan met zijn vogels, en dat wou ik zeker niet missen. Valken zijn echt mooie roofvogels, en je ziet ze niet zo vaak, dus was ik toch van plan om er een aantal foto’s van te nemen. Je weet maar nooit dat er een mooie tussenzit he Zoals ik wel dacht heb ik daar zeker een kwartier, twintig minuten foto’s staan nemen, waardoor ik iets achter geraakte op mijn schema.

Het was dus dringend tijd om de toch verder te zetten, en deze bracht ons boven op het Spaarbekken van Kluizen. Daar liepen we over de weg tussen de twee spaarbekkens door toch aan de overzijde. Van hieruit liepen we naar beneden en langs het Spaarbekken terug righting Kluizen voor de laatste controle. Het laatste stukje was opnieuw een korte trip, maar deze keer had ik er geen spijt van. Ik was immers nog maar pas vertrokken en het begon ongelooflijk hard te hagelen. Gelukkig werd de hagel geleidelijk aan vervangen door sneeuw.

Opnieuw een uitstekende wandeling dus, en ik zou langs deze weg ook even alle vijwilligers willen bedanken die er opnieuw een prachtige toch van hebben gemaakt. Zonder hun inzet is het immers onmogelijk om al die controleposten te bemannen en ervoor te zorgen dat de wandeling in goede banen verloopt.

Wil je zelf even een kijkje nemen naar de overige foto’s of ben je benieuwd om nog meer van mijn Valken foto’s te zien, kijk dan even in onze Foto Gallerij. Ook deze keer heb ik een klein filmpje in elkaar gezet dat u kan downloaden en bekijken via iTunes of eender welke andere video player. Met iTunes kan je natuurlijk het filmpje automatisch en volledig gratis binnenhalen door u te abonneren op onze podcast. De mensen die liever het filmpje manueel downloaden, die vinden deze aflevering hier.

Ook in dit filmpje heb ik de muziek van Lorena Miré gebruikt in de achtergrond. Deze keer heb ik het nummer ‘Walking Hour’ gebruikt. Wil u meer te weten komen over Lorena Miré en haar muziek, kijk dan even op haar website.

Hebt u opmerkingen of suggesties, aarzel dan niet op deze als commentaar te posten op de home pagina van de podcast zelf.

Met vriendelijke groeten,

Stefaan