Langs Vlaamse Wegen

Wandeling: 6 de Molentocht
Organisatie: Kreketrekkers Kortemark
Plaats: Werken
Datum: 6 juli 2008
Afstand: 20

Ja, vorige week zondag ben ik gaan Werken.  Nu ja, om volledig te zijn ben ik in Werken gaan wandelen

De Kreketrekkers van Kortemark organiseerden namelijk hun 6 de Molentocht, en die vertrok vanuit Werken.  De tocht verliep over het grondgebied van Werken en Zarren, beiden deelgemeenten van Kortemark.  Ik had eigenlijk nog nooit van Werken gehoord, maar het blijkt een landelijk gemeente te zijn in de buurt van Kortemark.  Blijkbaar is de gemeente gefusioneerd met Zarren, en dat zorgt ervoor dat er wel een aantal heel mooie molens in de gemeente zijn.  En die molens krijgen wij dan ook te zien op de wandeling.

De tocht vertrok van uit het Cultureel Centrum te Werken en bracht ons twee straten verder bij de eerste molen.  Jammergenoeg heb ik daar geen foto van.  De zon stond namelijk recht in de lens te schijnen en er was niet echt ruimte om met mijn lens de molen vanuit een andere hoek te fotograferen.  Een paar straten verder trok de toch door de velden heen.  Hier en daar waren boeren serieus aan het werk.  Ik heb totaal geen idee wat ze aan het doen waren, maar het rook er erg naar bloemkolen.  Toen ik dichter kwam zag ik dat ze die dingen precies aan het verpulveren waren, dus ik denk niet echt dat het bloemkolen waren.  De tocht trok ondertussen verder langs landelijke wegen richting de eerste controlepost.

Na een kleine 8 kilometer bereikte ik OC Albatros, waar ik op mijn gemak genoot van een glaasje water.  Van hieruit trok de toch righting de Wullepitmolen, waar er de mogelijkheid was om de molen te bezoeken.  Iets verder op kon je al de volgende molen zien in het landschap.  Ik besloot dan ook om maar gewoon verder te stappen en hier en daar een foto te nemen.

De twede molen die we aandeden was een mooie witte molen, de Couchezmolen genaamd.  Deze torende echt hoog boven het landschap uit.  Daar aangekomen werd ik uitgenodigd tot een bezoek in de molen.  Binnen was er precies een klein museum, en het was eigenlijk wel heel mooi gedaan.  Ik klom langs de verschillende houten trappen een stukje naar boven.  Daar kon je ook op het ijzeren balkon een kijkje nemen buiten.  Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik last heb van hoogtevrees, en dat speelde daar wel parten.  Het ijzeren balkon was immers niet volledig dicht, en je kon zo de grond onder u zien.  Ik was dus niet echt op mijn gemak, en na twee schamele stapjes besloot ik toch om niet verder te lopen.  Met knikkende knieën begaf ik mij heel langzaam terug naar de veiligheid

Van hieruit trok te tocht over een aantal private domeinen en wegen heen.  Het was er erg mooi en rustig.  Af en toe hoorde je in de verte wel het lawaai van een hoop traktoren, waardoor ik vermoed dat er daar een evenement was ook.  De tocht trok opnieuw richting de Couchezmolen.  Ondertussen kwam er ook een kleine regenvlaag over getrokken, en na wat nattigheid bereikte ik opnieuw de controlepost.

Na de kleine 7 kilometer die ik zopas had afgelegd, waren er nog een stuk of 6 te gaan.  Genoeg tijd om op mijn gemakske te genieten van een biertje, en ik bestelde mij dus een Hapkin.  Ik had nog nooit van dat bier gehoord, maar het smaakte mij.  De tocht vertrok uiteindelijk weer richting de Wullepitmolen, maar deze keer trokken we over een andere route terug naar het einde.

Jullie weten het ondertussen al wel, maar het zijn wandelingen zoals deze waar ik echt van hou (naast de Vlaamse Ardennen natuurlijk).  Een echt landelijk landschap waar je van kan genieten.  Ondertussen heb ik ook nog iets gezien en het één en ander bijgeleerd over molens.  Behalve het angstige zicht op de afgrond boven de Couchezmolen was dit een uitstekende wandeling met goed verzorgde controleposten.

Groeten,

Stefaan

This entry was posted on Monday, July 7th, 2008 at 6:34 pm and is filed under Foto Reportage, Wandelverslag, West-Vlaanderen.You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.You can leave a response, or trackback from your own site.