Langs Vlaamse Wegen

Wandeling: Sunparkstochten te Oostduinkerke
Organisatie: Wandelclub De Duinstappers VZW
Plaats: Oostduinkerke ( West-Vlaanderen )
Datum: 06 oktober 2007
Afstand: 21 kilometer

Zaterdag 6 oktober heel vroeg in de ochtend. Ik lig al een tijdje te woelen in mijne bed en heb amper wat slaap kunnen vatten. Na een paar (mislukte) pogingen om toch nog een oogje dicht te houden, heb ik dan toch maar beslist om op te staan en iets anders te gaan doen. Snel even gekeken waar er kon gewandeld worden, en mijn oog viel op Oostduinkere. Het leek mij wel een goed idee om even wat te gaan uitwaaien, en dus vertrok ik vliegensvlug richting Oostuinkerke. Je hoort zo vaak verhalen over de tijd tussen de nacht en de dag, de periode waarop de zon probeert op te komen, wel ik moet zeggen dat het een rare kleurschakkering schiep op het landschap toen ik richting kust reed.

Zaterdag 6 oktober heel vroeg in de ochtend. Ik lig al een tijdje te woelen in mijne bed en heb amper wat slaap kunnen vatten. Na een paar (mislukte) pogingen om toch nog een oogje dicht te houden, heb ik dan toch maar beslist om op te staan en iets anders te gaan doen. Snel even gekeken waar er kon gewandeld worden, en mijn oog viel op Oostduinkere. Het leek mij wel een goed idee om even wat te gaan uitwaaien, en dus vertrok ik vliegensvlug richting Oostuinkerke. Je hoort zo vaak verhalen over de tijd tussen de nacht en de dag, de periode waarop de zon probeert op te komen, wel ik moet zeggen dat het een rare kleurschakkering schiep op het landschap toen ik richting kust reed.

Ik vermoed dat het rond zeven uur was toen ik er aan kwam, en de zon was ondertussen ook al uit de veren. De vale kleuren van de ochtendschemering hadden al plaats gemaakt voor een licht oranje schijn van de zon. De eerste trip was een stukje van ongeveer 7 kilometer. Ik had ondertussen al een aantal keer een duin beklommen om een foto te maken van het landschap en de zonsopgang. De foto is nog altijd niet zoals ik hem zou willen hebben, maar het lukt me toch al betere dan toen ik mijn spiegelreflex toestel pas gekocht had.

De toch trok verder langs lokale wegen en trok uiteindelijk richting het strand. Er was nog niet echt veel volk onderweg, dus heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om de meeuwen op het strand op de gevoelige plaat vast te leggen. Ik had gelukkig een deftige zoom lens mee, want anders had ik enkel wat stippen op mijn foto vermoed ik. Ik heb die lens nog niet zo lang, en heb er nog niet echt veel mee gewerkt, dus alles was nog wat onwenning. Ik schrok wel van de kwaliteit van het resultaat, alles viel echt wel reuze mee.

Na het nemen van de nodige foto’s stapte ik verder. De toch trok nog een eindje langs het strand om uiteindelijk door de duinen te trekken. Wat verderop trokken we zelfs het natuurgebied ‘Ter Yde’ binnen. Ondertussen had ik wel al wat tijd gespendeerd aan het fotograferen, en was er dus wel al wat volk op pad. Niet echt de meest ideale omstandigheden om de lokale fauna te fotograferen, dus heb ik maar een aantal landschappen vastgelegd. Ook hier hielp de zon een handje mee en zorgde voor de nodige kleuren, terwijl langs de andere kant de mist zorgde voor een meer mysterieuze opname. Van de duinen ging het dan richting de mooie wijken die vol stonden met nog mooiere huizen en villa’s richting Controle Post.

De controlepost was uitsteken verzorgd, en bij de tweede doortocht werd zelfs overheerlijke vissoep geserveerd. Het tweede stuk van de tocht (9 ,5 km) liep langs een mooie kerk. Nu moet ik zeggen dat ik niet veel bezoekjes aan de kerk breng, maar de Sint-Niklaaskerk is echt een prachtige kerk. De kerktoren is voorizen van een metershoog Christusbeeld (meer dan 12 meter wist iemand mij te vertellen). Ik heb even de tijde genomen om de kerk van wat dichter te bekijken. Eens je onder de toren doorloopt kom je op een binnenpleintje. Het lijkt precies een klein abdijtje dat rondomrond voorzien is van een wandelgang. Jammergenoeg was er een dienst aan de gang en ben ik niet in de kerk zelf geweest, maar ik vermoed dat ze ook van binnen wel indrukwekkend moet zijn.

Na de kerk liep de wandeltocht door naar een ander stuk natuurgebied : De Doornpanne. Ook hier is het een uitstekende omgeving voor wandelaars en fietsers. De Doornpanne, een goot stuk natuurgebied, is immers voorzien van een prachtig uitgestrekt wandel- en fietspad. De tocht liep opnieuw verder langs de duinen en het strand, en na nog een stukje van vier kilometer bereikte ik de aankomst. Ik nam nog snel even de gelegenheid om tot in Lombardsijde te rijden en een bezoekje te brengen aan de camping waar ik als kleine jongen jaarlijks naartoe ging. De camping is ondertussen verdwenen, maar de kantinen met de (voor de bezoekers van de camping) beroemde trap was nog open. Hier heb ik dan nog op mijn gemak een glaasje gedronken, en uiteindelijk richting huiswaarts getrokken.

Het video filmpje kan u automatisch en volledig gratis binnen halen met iTunes of Democrazy Player ( aan de hand van de knoppen rechts in het Abonneer Vakje ), of download deze aflevering hier.

De foto’s kan je natuurlijk terugvinden in de Foto Gallerij.

Als achtergrond muziek heb ik deze keer het nummer ‘Temple of Contradictions’ genomen van Anne Davis. Meer informatie vind je op haar website.

Hebt u opmerkingen of suggesties, aarzel dan niet op deze als commentaar te posten op de home pagina van de podcast zelf.

This entry was posted on Thursday, October 11th, 2007 at 1:36 pm and is filed under Foto Reportage, Video Reportage, Videocast, Wandelverslag, West-Vlaanderen.You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.You can leave a response, or trackback from your own site.